در آموزش قبلی VLAN، یاد گرفتیم چطور یک شبکه را به چند بخش منطقی ایزوله تقسیم کنیم. ولی سوال بعدی این است: اگر بخش فروش (VLAN 10) گاهی نیاز داشته باشد با بخش مالی (VLAN 20) ارتباط برقرار کند، چه باید کرد؟ اینجاست که Inter-VLAN Routing وارد میشود. رایجترین و سادهترین روش برای این کار، تکنیک Router-on-a-Stick است.
Router-on-a-Stick دقیقاً چیست؟
بهجای اینکه برای هر VLAN یک پورت فیزیکی جدا روی روتر اختصاص دهیم (که با افزایش تعداد VLANها عملی نیست)، فقط یک پورت روتر را به سوییچ وصل میکنیم و آن پورت را به چند زیر-اینترفیس (Sub-interface) منطقی تقسیم میکنیم — هر زیر-اینترفیس مسئول یک VLAN است.
قدم اول: پیکربندی پورت سوییچ بهعنوان Trunk
پورتی که سوییچ را به روتر وصل میکند، باید Trunk باشد تا بتواند ترافیک همهی VLANها را از آن عبور دهد:
enable
configure terminal
interface fastEthernet 0/1
switchport trunk encapsulation dot1q
switchport mode trunk
exit
قدم دوم: ورود به تنظیمات روتر
حالا از روی روتر:
enable
configure terminal
قدم سوم: ساخت زیر-اینترفیس برای VLAN اول
برای VLAN 10 (فروش):
interface fastEthernet 0/0.10
encapsulation dot1Q 10
ip address 192.168.10.1 255.255.255.0
exit
دستور encapsulation dot1Q 10 مشخص میکند این زیر-اینترفیس مخصوص ترافیک برچسبخورده با شماره VLAN 10 است. آدرس IP واردشده، Default Gateway دستگاههای آن VLAN خواهد بود.
قدم چهارم: ساخت زیر-اینترفیس برای VLAN دوم
برای VLAN 20 (مالی):
interface fastEthernet 0/0.20
encapsulation dot1Q 20
ip address 192.168.20.1 255.255.255.0
exit
قدم پنجم: فعالسازی پورت اصلی روتر
پورت فیزیکی اصلی (fastEthernet 0/0) که این زیر-اینترفیسها روی آن تعریف شدهاند را هم باید فعال (no shutdown) کرد:
interface fastEthernet 0/0
no shutdown
exit
قدم ششم: تنظیم Default Gateway روی کلاینتها
روی کامپیوترهای هر VLAN، آدرس Default Gateway باید دقیقاً همان IP زیر-اینترفیس مربوطه باشد — کامپیوترهای VLAN 10 باید 192.168.10.1 و کامپیوترهای VLAN 20 باید 192.168.20.1 را بهعنوان Gateway داشته باشند.
قدم هفتم: تست ارتباط
از یک کامپیوتر در VLAN 10، به یک کامپیوتر در VLAN 20 پینگ بزنید:
ping 192.168.20.10
اگر پاسخ دریافت شد، یعنی Inter-VLAN Routing با موفقیت پیکربندی شده و دو شبکهی منطقی جدا، حالا از طریق روتر با هم در ارتباط هستند.
این دقیقاً همان ترکیبی از VLAN و مسیریابی است که در سناریوهای واقعی شبکههای سازمانی دائم استفاده میشود — و در دورههای CCNA من بهطور کامل و عملی تمرین میشود.
وبلاگ