در آموزشهای قبلی این مجموعه، Hyper-V را دیدیم — یک سرور مجازی روی سختافزار فیزیکی خودمان. Azure دقیقاً همان مفهوم را میگیرد و به مقیاسی جهانی میبرد: بهجای اینکه خودتان سختافزار بخرید و نگهداری کنید، از سختافزار مایکروسافت در دیتاسنترهای سراسر دنیا، فقط برای مدتی که استفاده میکنید، اجاره میکنید.
پیشنیاز: ساخت حساب Azure
به portal.azure.com بروید و یک حساب بسازید — مایکروسافت معمولاً یک اعتبار رایگان اولیه (Free Tier) برای کاربران جدید ارائه میدهد که برای تمرین این آموزش کاملاً کافی است.
قدم اول: ورود به پرتال و شروع ساخت VM
بعد از ورود به Azure Portal، در نوار جستوجوی بالا عبارت «Virtual machines» را تایپ کنید و آن را انتخاب کنید. روی دکمهی + Create کلیک کرده و Azure virtual machine را انتخاب کنید.
قدم دوم: تنظیمات پایه (Basics)
Resource Group: یک Resource Group جدید بسازید (مثلاً «RG-Learning») — این یک «پوشهی سازمانی» است که همهی منابع مرتبط با یک پروژه را کنار هم نگه میدارد.
Virtual machine name: یک نام بدهید — مثلاً «test-vm-01».
Region: نزدیکترین منطقهی جغرافیایی به کاربران خود را انتخاب کنید (تاخیر شبکه را کاهش میدهد).
Image: سیستمعامل موردنظر را انتخاب کنید — مثلاً Windows Server 2022 یا Ubuntu Server (برای تمرین با ابزارهای این مجموعه، Ubuntu گزینهی خوبی است).
Size: اندازهی ماشین را انتخاب کنید — برای شروع و تمرین، گزینههای سطح Free Tier یا B1s (کوچک و کمهزینه) کافی است.
قدم سوم: تنظیم حساب مدیریتی
Authentication type: برای ویندوز معمولاً Password، برای لینوکس میتوانید SSH Public Key (امنتر) یا Password انتخاب کنید.
Username و Password: یک نام کاربری و رمز عبور قوی برای دسترسی مدیریتی به VM وارد کنید — این دقیقاً همان اطلاعاتی است که بعداً برای اتصال (RDP یا SSH) استفاده میکنید.
قدم چهارم: تنظیمات شبکه (Networking)
Azure بهطور خودکار یک Virtual Network و Subnet جدید پیشنهاد میدهد — برای این آموزش میتوانید مقادیر پیشفرض را بپذیرید. نکتهی مهم بخش Public inbound ports است:
برای دسترسی از راه دور، پورت موردنیاز را انتخاب کنید — RDP (3389) برای ویندوز یا SSH (22) برای لینوکس.
قدم پنجم: بررسی و ساخت (Review + Create)
روی دکمهی Review + create کلیک کنید. Azure تنظیمات را بررسی و هزینهی تقریبی ماهانه را نمایش میدهد. بعد از تایید، روی Create کلیک کنید — استقرار (Deployment) معمولاً چند دقیقه طول میکشد.
قدم ششم: اتصال به VM تازهساختهشده
بعد از پایان Deployment، روی Go to resource کلیک کنید. آدرس IP عمومی (Public IP Address) VM را در بالای صفحه میبینید:
برای ویندوز: روی Connect > RDP کلیک کرده، فایل RDP را دانلود و با نامکاربری/رمزی که تعیین کردید وارد شوید.
برای لینوکس: از Terminal خودتان (یا حتی از داخل کالی لینوکس) دستور زیر را اجرا کنید:
ssh username@<Public-IP-Address>
قدم هفتم: نکتهی حیاتی — خاموش کردن یا حذف VM بعد از تمرین
برخلاف Hyper-V روی سختافزار خودتان، Azure برای هر دقیقهای که VM روشن است هزینه محاسبه میکند. بعد از پایان تمرین:
یا VM را Stop (Deallocate) کنید تا هزینهی محاسباتی متوقف شود (فقط هزینهی کوچک ذخیرهسازی دیسک باقی میماند)،
یا اگر دیگر نیازی نیست، کل Resource Group را حذف کنید تا هیچ هزینهای باقی نماند.
چرا یادگیری Azure اهمیت دارد؟
امروز اکثر سازمانها، حتی آنهایی که زیرساخت داخلی (مثل همان چیزی که در دورههای MCSA من پوشش داده میشود) دارند، بخشی از سرویسهای خود را روی Azure یا پلتفرمهای مشابه اجرا میکنند. تسلط بر ساخت و مدیریت پایهی منابع ابری، دقیقاً همان مهارتی است که مسیر شغلی یک مهندس زیرساخت را به دنیای مدرن ابری وصل میکند.
وبلاگ